Neuigkeiten über Schalbruch

von Anno Dazumal

07.11.1951: En toch bouwde men kerken

en kapellen

In menig KROT in de ZELFKANT gaat de witte dood ongestoord van mens tot mens
Waar de tanks elkaar dagenlang bevochten staan nog slechts de skeletten van huizen

TUDDERN, 6 Nov. (Eig. red.) Het spoor van de oorlog is in de Zelfkant nog altijd gemakkelijk te volgen. De scheuren veroorzaakt door granaten, voeren van huis tot huis, van dorp tot dorp. De lidtekens z\jn door de tyd nog niet uitgewist. Zware bommen troffen eens met volle geweld dit gebied en verpulverden vele woningen. Waar tanks elkaar dagenlang bevochten, staan nog slechts skeletten van de huizen. Zelfs de bomen willen hier niet meer groeien. De Zelfkant biedt ondanks de noeste vlijt van de bewoners, ondanks het herstelvverk van de Zelfkanters, nog een troosteloos beeld. Schalbruch, Isenbruch, Havert en Hoengen zyn slechts kleine vlekken op een grote landkaart. De mensen uit dit gebied hebben hard gewerkt en zuinig geleefd. Voor de wederopbouw en het herstel van huizen en opstallen gaven ze na de grenscorrectie ongeveer één millioen gulden uit.
Do dorpen zien er bij een vluchtige aanblik toonbaar uit. Wie echter veider mag zien dan het eerste vertrek in de vele woningen, kijkt voorbij de schone schim. Want naast of achter de vernieuwde keuken ligt vaak nog het puin in het volgende vertrek. Nieuwbouw beslaat hier practisch niet. Een enkeling, toeval'!'? in gunst'-c rtmheden verkerend, bouwde een va de corlo.T was hier g'c;r geld voor én ook na de pfrenecorrectie kwam niet het benodigde kapitaal.
In Nederland schoot geen cent over voor de wederopbouw van de Zelfkant. Niets voor herstel! Nlwts voor nieuwbouw!
Deze mensen, die op 23 April 1949 met hun schamel hebben en houden, maar ook met hun energie, werkkracht en werklust bij Nederland werden gevoegd, hebben noch van Duitsland, noch van Nederland enige steun gehad om hun dorpen weer op te bouwen. Dit schijn* het noodlot te worden van dit gebied, dat altijd stiefmoederlijk is behandeld.
Toch bouwden deze lieden van hun armoe, van hun moeizaam verworven luttele spaarcenten, hun kerken en kapellen op! Toen Nederland de Zelfkant tot zich nam kreeg ons land de schulden en de baten van dit gebied. Wij aanvaardden daarmee ook de plicht om de nieuwe onderdanen te behandelen gelijk die andere Nederlanders. Dit gebeurd» tot heden niet wat betreft de crediet- en de oorJcgsiSchaderegeMng.

(C) 2009-2017 Hans Mohren, Schalbruch